Zacznijmy od podstaw, czyli tego dlaczego Mg jest nam potrzebny, w jakich ilościach oraz poznania przyczyn ewentualnych niedoborów.
Dorosła osoba posiada ok 24g magnezu (1/2 w kościach i 1/2 w tkankach miękkich). 16% z tego podlega wymianie, a stężenie w surowicy wynosi ok 0,88 mmol/l. Przeciętnie spożywamy ok 25-40 mmol Mg (chlorofil warzyw, owoców, mięso), który wchłania się w jelicie cienkim, gdzie proces ten nasilają witamina D3 i parathormon PTH. Wszelkie stany zapalne jelit, deficyt witaminy D3 mogą powodować niedobory. Kolejną istotną rzeczą w gospodarce ustrojowej magnezem jest jego odzyskiwanie w nerkach (proces ten nasilają: PTH, kalcytonina, glukagon, wazopresyna, inulina, zasadowica). Przy chorobach nerek lub niedoborach potasu, nadmiarze Ca, aldosteronu, etanolu, czy stosowaniu środków moczopędnych straty Mg z moczem mogą się nasilać.
Rola MG w ustroju jest ogromna. Buduje kości, zęby. Jest on aktywatorem wielu enzymów biorących udział w metabolizmie węglowodanów, jest niezbędny do tworzenia DNA i RNA obecnych w każdej komórce. Odgrywa rolę w procesie skurczu mięśnia sercowego, w procesach krzepnięcia krwi i jest niezbędny do prawidłowej pracy wszystkich mięśni, jest antagonistą wapnia.
Niedobory: poza wymienionymi przyczynami to również niedostateczne spożycie, niewyrównana cukrzyca, alkoholizm, nadczynność tarczycy, moczówka prosta, przewlekły stres. Do objawów należą głównie: zaburzenia sercowo-naczyniowe, trudności w skupianiu się, drażliwość, drżenia i skurcze mięśni, zaburzenia łaknienia, osłabienie, tendencja do tworzenia zatorów i wzrostu produkcji cholesterolu (co może prowadzić do miażdżycy).
Leczenie: podawane doustnie lub dożylnie preparaty magnezu w dawkach dostosowanych do potrzeb pacjenta. Z suplementów doustnych najlepiej wchłaniają się chlorki i siarczany magnezu (węgla, tlenek i wodorotlenek są trudno przyswajalne). W lekkich niedoborach należy podawać dietę bogato-magnezową. Niezmiernie istotną kwestią przy zażywaniu preparatów MG jest dostarczenie odpowiedniej ilości potasu, wapnia i fosforu (najczęściej również w niedoborze). Stosunek Ca do Mg powinien wynosić 2:1 i bezkarne przyjmowanie Mg może doprowadzić do zaburzenia tych proporcji, co prowadzi do licznych powikłań w tym osteoporozy. Przyjmowanie dużych ilości Mg może spowodować porażenie mięśni szkieletowych i serca, zaparcia niemożność oddawania moczu.
Dieta bogatomagnezowa [mg/100g produktu]:
- zielone części roślin, np szpink 53mg
- kiełki zbóż, otręby pszenne 490mg, zarodki pszenne 314mg, produkty pełnoziarniste, wielozbożowe, płatki owsiane 129mg
- rośliny strączkowe: soja 216mg, ciecierzyca, groch 124mg
- kasze: gryczana218mg, jęczmienna, jaglana
- kukurydza 37mg, brukselka 21mg,
- banany 33mg, rodzynki 40mg, suszone śliwki 36mg, migdały, orzechy laskowe 140mg, włoskie 99mg
- kakao 420mg, czekolada deserowa, mleczna 97mg,
- sery żółte 30-40mg, jaja 12mg, mleko 12mg
- śledź solony 39mg, dorsz świeży 25mg
- kurczak 20mg, wołowina i wieprzowina ok 20-25mg
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz